Renoviran i osvežen, privlači sve više gostiju, a tokom letnjih meseci mesto je vikendom gotovo nemoguće naći. I meni je, kao i enetrijer, osvežen, ali je ostao tipično nacionalan i nudi brojne srpske specijalitete kao što su jela sa roštilja, ajvar, prebranac, jagnjeće i teleće čorbe, i sve ostalo što krasi srpsku kuhinju. Pogled na Beograd, Avalu i obronke Šumadije koji se pruža sa terase, bio je i ostao jedan od glavnih aduta ovog restorana. Ovo je, takođe, jedan od malobrojnih objekata koji je uspeo da opstane četvrt veka, što zaslužuje svaku pohvalu.